Theo, de man van de valkenkast, had ons uitgenodigd op ‘t Knapperslag om samen met hem te kijken naar de jonge valken. Deze valkenkast is in de zomer van 2019 op het terrein geplaatst. Bijna direct na plaatsing pikten een paartje torenvalken de kast in. Theo had dit voorjaar al gekeken met een camera op een lange stok in de kast. Er lagen eieren in mailde hij ons en wilde na drie weken de uitgekomen kuikens ringen. Dus wij op vrijdag 22 mei met z’n drieën naar de kast. Theo voorop met de ladder. De ladder werd tegen de paal gezet en hij klom naar boven. “Vier jongen en een niet uitgekomen ei en ik laat een jong zien” riep hij.

Wilber en ik waren erg blij met dit eerste succesvolle resultaat. Wilber heeft hier een paar prachtige foto’s van gemaakt. De ladder werd weer op de auto geladen en hij vertelde dat er dit jaar veel roofvogels geboren waren en dat hij de inspecties, tellingen, het ringen en eventuele verzorging van de kasten, dat als vrijwilliger om niets allemaal doet. Omdat er juist nu zoveel torenvalken zijn besloot hij om ze niet te gaan ringen. De ringen kosten namelijk veel geld. En daar ging Theo weer, op naar de volgende roofvogelkasten in de omgeving die een inspectie verwachten.

De kast in de paal merkte ik, was (mogelijk) te beklimmen door een steenmarter. In het weekend bedacht ik hoe ik eier- of kuikenroof kon voorkomen en de torenvalk kon beschermen. Glad materiaal is de oplossing, de marter krijgt hierop geen grip! De plastic waterranden om de pas geplante bomen zijn daar erg geschikt voor. Theo gemaild of ik deze bescherming zonder verstoring aan kon brengen. Antwoord: “Prima”.

Maandag 25 mei heb ik rond 19.00 uur de valkenkast marterproof gemaakt. Daarvoor had ik al een tijdje gekeken naar een kievit, die steeds rond liep bij de grote poel op een stukje waar het drassig is. Aan zijn/haar gedrag was te zien dat daar kievit kuikens rond liepen om zelf insecten te zoeken. Een jong stel dat liep op de Notenstraat zag mij observeren. Dit was de tweede kievit die ik dit jaar had gezien. In de Wehlse Broeklanden zijn deze weidevogels zeldzaam. Even later ontmoette ik deze man en vrouw op het pad verderop op ‘t Knapperslag. We kwamen aan de praat. “Wat wordt daar gebouwd”. “Een vleermuiskelder met een zomer- en winter verblijf en een oeverzwaluwwand. Er kan ook een kerkuil in broeden. Vrijdag vier jonge valken”. Geweldig gesprek met deze mensen over de natuur en de beleving. Ik gaf het visitekaartje van de stichting Buur maakt Natuur, de eigenaren van het natuurterrein waar ik mij als vrijwilliger hard voor maak.

Een dag later was het mijn beurt om water te geven aan drie perenbomen en twee mispels op ’t Knapperslag, die daar in het voorjaar aangeplant waren. Het water moest ik uit dezelfde poel halen, waar gisteren de kievit met de niet geziene jongen rond scharrelde. Waarachtig hij/zij liep er nog waakzaam rond. We keken elkaar aan. Ik nam nog meer afstand en zij/hij liet het toe, bleef op de grond, dat ik naar de poel kon lopen om twee emmers met water te vullen. Dit herhaalde zich een aantal keren en ik voelde me vereerd dat ik zo dicht bij deze prachtige kuifvogel mocht komen.

Na het watergeven zwierf ik nog wat rond achter de hoge houtwal en toen merkte ik twee vliegende kieviten met alarmgeluid te zien en te horen waren. In mijn gedachten: “Nee, toch de jonge kieviten zijn in gevaar”. Ik kwam achter de wal tevoorschijn en zag daar een vrouw (zij woont hier al 25 jaar) met een hond en deze liep op het drassige stuk waar naar ik vermoedde de jonge kieviten liepen. De hond liep richting het water en de vrouw werd omsingeld door paniekerige vliegende kieviten. Ik riep: “Mevrouw wilt u dat niet doen!” Geen reactie. Ik liep naar haar toe. “Wilt u de hond aan de lijn doen, want daar lopen jonge vogels en die vogels in de lucht waarschuwen u.” Mevrouw: “Ik dacht welke boer roep daar zo en mijn oude hond heeft het warm en wil afkoelen”. Nog eens het verhaal en doel van het terrein, de natuur uitgelegd. “Het pad is alleen maar toegankelijk voor wandelaars, u bent op een privé terrein waar geldt honden aan de lijn. Iedereen heeft hier de hond los en laat de hond hier zwemmen”. Toen dacht ik hier is geen beginnen aan. Nog even naar het groene bordje met het verzoek, de openstellingsregels van het gebied, gewezen. “Nog nooit gezien” was het antwoord en ze liep er op af. Totaal verschillende werelden. Ik heb mijn excuus aangeboden met de woorden: “Ik kom op voor deze jonge bijzondere vogels”. Durfde het vereerde woord kievit niet in de mond te nemen. Daarop ging ik ontdaan naar huis en moest met gelijkstemmende praten om af te reageren.

Hopelijk komt het goed met mogelijk de vier jonge kievit kuikens ook nu met het komende Pinksterweekend. Dan wordt er gebaad door honden en paarden en mensen in de poel op ‘t Knapperslag.



Natuurterrein ’t Knapperslag gelegen in de Wehlse Broeklanden aan de Vogelstraat is eigendom van de Stichting Buur maakt Natuur. Wilt u meehelpen met natuur te realiseren en beheren? Neem dan contact met ons op

Geschreven door: Herman Nijhof, 13 juni 2020

Deze website maakt gebruik van cookies om ervoor te zorgen dat u de beste ervaring op onze website krijgt. Naar onze privacy regels.